Jeanet's

Niet zo leuk

Met de poesjes ging het goed.....ging.....zeg ik. Want met 1 dus niet.

Tot en met gistermorgen leek alles goed te gaan. Welliswaar zijn de kleintjes aan de diarree...en omdat ze zich zelf niet genoeg kunnen schoonhouden, moest ik regelmatig billetjes wassen. En hoewel er hier vrijdag een klein ongelukje is gebeurt met een poesje....leek ook die op te krabbelen. Dat kleine spul loopt als een schaduw achter je aan....waar jij staat....staat ene poesje....bij het aanrecht gaan ze op je voet zitten....het is net of je een magneet in de kont hebt zitten....
Vrijdagmiddag liep Anouk door de kamer en in 1x een poezekreet......Anouk was puur per ongeluk op een staartje gaan staan.....zo sneu voor het poesje....maar ook voor Anouk....die voelde zich zo lullig....maar ja.....deze katjes kan je niet ontlopen......ze gaan gewoon altijd achter je aan.....
Het katje hobbelde weer overeind en het leek goed te gaan.
Maar zaterdagmiddag toen ik billen wilde vegen schreeuwde het katje het uit.....bij de wortel van de staart.....ze liep met een krom kontje.....scheef....oohhh foute boel! Zaterdagavond lag ze stilletjes in mijn nek te slapen en ineens voel ik een straaltje tussen mijn borsten....ze liet een plasje gaan! Terwijl ze zindelijk zijn! Schoongemaakt.....weer in mijn nek gelegd en even later kwam er een poep.....ze liet de boel lopen!!! Fout natuurlijk!
Ik heb de draagmand klaargemaakt...warm kruikje erin en poes erop.....daar heeft ze de hele nacht geslapen. De volgende morgen schreeuwde ze het hele huis bij elkaar...HONGER!!!! En ze heeft haar buik volgevreten....ze was er weer! Ondanks dat haar staart pijn doet.....doet ze het toch goed nu.

Gistermorgen alle poesjes een wasbeurt gegeven. In een warm badje. Gistermiddag wilde ik ze voeren, zie ik daar een poesje stilletjes liggen op de warme kruik. Ik pakte het op....helemaal slap.....SHIT! FOUT! In mijn handen liggend schoot ineens het koppie naar achteren....haar lijfje overstrekte zich zelf....he-le-maal fout! De oogjes trokken scheel...ik zag het wit....
Ik aaide het poesje en ze ontspande...toen ik stopte hetzelfde weer.
Ik heb haar in een handdoek gelegd, in de draagmand en ook op een kruikje...
Je raadt het al.....deze heeft het niet overleefd...ze is heel vervelend overleden, luid mauwend....met wegtrekkende oogjes..
Ik denk dat ze een hersenbloeding ofzo had....en achteraf valt het wel op zijn plaats. Het gaat om het poesje waar ik eerder een foto van heb geplaatst, daar zie je al dat ze scheel is....ik vermoed dat ze dus al eerder iets dergelijks gehad had...maar er weer bovenop is gekomen. Waar de anderen flink groeiden, bleef dit een klein ding....dunnetjes...zwakjes....ze sliep veel....ook vaak alleen als de anderen op ontdekkingstocht gingen of om eten schreeuwden...
Gisteren dus de fatale dag voor haar.
Achteraf bleek ook dat zij degene was die stonk....alle kleintjes stonken naar poep...maar ja...als je jezelf niet kan wassen...maar het was een indringende lucht. Toen zij weggehaald was, was de stank ook weg.....géén van de andere poesjes stonk meer.....dus ik denk dat zij de lucht bij zich had en omdat die andere krielen er tegen aan kropen, kregen zij die lucht ook.

Vandaag alle poesjes ontwormd.....ze zullen 2 dagen flink aan de diarree zijn....maar dan moet het goed gaan.
Nu poes-met-het-gebroken-staartje nog aansterken......en dan hebben we het ergste gehad......hoop ik!

Dag poes.....speel maar fijn achter de regenboogbrug.....doe Jelle, Bas, Sem en Sammie de groeten van ons allemaal....ook jou zullen we missen.....

Grijs, zwart,zwart,zwart,zwart,zwart

We hebben Pluis en Muis weggebracht. Wel raar hoor, de hele morgen zie je ze lopen...IK weet dat ze straks weggaan..zij niet. Ze waren heerlijk aan het donderjagen, nietsvermoedend raasten ze door de kamer, de hal en weer naar buiten, lagen in de zon te genieten....daverden weer naar binnen.....de hele morgen door.
Toen ik de meiden had opgehaald van school hebben we een broodje gegeten. Hans kwam thuis, Pluis en Muis nog wat runderhart gegeven en toen in de draagmand en reden we naar Den Ham.

Pluis en Muis werden met supernieuws ontvangen.......morgen worden ze samen geplaatst!!! Helemaal geweldig natuurlijk. Dat maakte het afscheid toch wel een stuk makkelijker hoor.
Ze werden samen in een hok gezet...nog even een aai......en gauw weg......*slik*.......

We gingen naar de 6 nieuwe kittens. Geen idee wat we zouden aantreffen......ik wist alleen dat het er 6 zouden zijn. Carine opende de deur van het hok.....en ik zag 1 tijgerkatje met de mooiste blauwe ogen........en 5 gitzwarte katjes. De grijze en 1 zwarte waren iets groter...die komen ergens anders weg.....
Och man.....5 zwarte!!!! En ik ben stapeldol op gitzwarte katten!!! Vind die helemaal geweldig!!!! Dit moet mij weer overkomen.....ik word straks stapelverliefd op deze kudde katten!

Toen we thuis kwamen en ze uit de draagmand haalden liepen ze luid mauwend door de kamer. Na een poosje heb ik het pakje runderhart weer uit de koelkast gehaald en heb het vocht ervan afgegoten op een bord....de poesjes erbij gezet..........

Mooi hè??
Nu had ik de meiden beloofd dat we allemaal 1 poesje een naam mochten geven.........maar we hebben een klein probleempje..........wie is wie???

Nog een keer morgen....

Woensdag 26 augustus......de dag dat we afscheid moeten nemen van Pluis en Muis.....

Vanmorgen beldde het asiel. Er was belangstelling voor Muis. Supergaaf natuurlijk, maar het asiel gaf aan dat Pluis bij Muis hoorde. Ze zijn immers een vèt klef stel! En ze moeten toch echt samen geplaatst worden! De mensen zouden er over nadenken.....

Maar.......toch gaan ze morgen weg. Want.......gistermiddag zijn er 4 kittens binnengebracht die gevonden waren in de....DAKGOOT! Yep....heus waar! Kittens in de dakgoot. Ze zijn ongeveer 4 weken oud en erg bang. Vanmorgen kwamen er nog 2 kittens binnen, waar die vandaan komen weet ik nog niet, maar het asiel vroeg dat als ik Pluis en Muis terugbracht, deze 6 kittens mee terug wilde nemen.

Tsja...6(!) kittens.......nou.....uhm.........6? Oeps das wel veel hoor. Eerst Hans maar es voorzichtig sms-en.....kreeg direct antwoord terug; "och of er nu 4 of 6 lopen, dat maakt ook niet zoveel meer uit"......Nou oké dan, 6 kittens!

Of ze vandáág nog gehaald konden worden! Nou nee, daar werkte mams toch maar niet aan mee, ik had nog een paar meiden op school zitten en om die nou voor het blok te zetten zonder eerst afscheid te kunnen nemen van Pluis en Muis...........dat deed ik niet!
toen ze uit school kwamen heb ik ze verteld dat ze weg gingen, veel ach en wee geroep volgde......maar toen ik vertelde dat er 6 kittens terug kwamen werd er veel goed gemaakt.

Ergens morgen breng ik Pluis en Muis terug........en dat ze klef zijn zal ik jullie ff laten zien. Het meest favoriete plekje van de gebroeders is bovenop mijn laptop....als ie aanstaat.......en dat doet ie de hele dag.........meestal klap ik hem half dicht in de hoop dat ze er niet op gaan liggen, maar dat is heus ijdele hoop...ze persen zich wel er wel tussen met allerlei efecten tot gevolg, schempjes springen open, zoekfuncties beginnen te ratelen,
en verschillende Windows-effecten worden opgestart............gggggrrrrrrrrrrmet als gevolg dat ik mijn laptop opnieuw moet opstarten.
Maar hier de foto van hele kleffe broers op hun favoriete plek:

Dag lievelieve schatten....tis goed dat jullie weggaan, wij allemaal begonnen ons teveel te hechten aan jullie en aan jullie streken. Ik zei de laatste tijd wel heel vaak hardop dat jullie echt niet blijven....maar het heel, heel stilletjes wel hoopte. Maar als dat zou gebeuren zouden we nooit meer andere kittens op kunnen vangen....
Het ga jullie goed....dank je wel voor al die uren reuze plezier wat jullie ons gaven!!
Dag lieve Pluis.
Dag lieve Muis.
Veel geluk en liefde in jullie verdere leventje!!!

En als ik morgen toch moet janken......sorry.

Pluis en Muis

Met de 2 gebroeders gaat het supergoed. Ze zullen nu zo ongeveer 8 weken zijn.
2 Rebelse Rakkers......altijd samen.......echt altijd. Ze zijn allemachtig ondeugend, heel erg aanhankelijk en knuffelig, helemaal stapelgek op hart, dan slaan ze elkaar de koppen in als het ware, dan grommen en grauwen ze naar elkaar en gunnen elkaar zelfs geen flintertje hart.......
Als ik een bakje hart klaarmaak, moet ik oppassen als ik een korte broek aan heb....ze hangen binnen een mum van tijd in mijn blote benen met hun scherpe klauwtjes! En dat doet me toch zeer!!!
Ze ravotten bijna de hele dag.....smorgens als het nog stil is, hoor je de pootjes roffelen als ze achter elkaar aan zitten.....rauschen over de leuning van de bank......ze spelen met alles wat ze tegen komen....spelen heel erg graag buiten in de zon......met elk spinnetje, vliegje, beestje wat ze zien spelen ze....blaadjes, takjes, strootjes (van de konijnen) steentjes....alles!

Tegen de middag zakken ze samen in slaap.....in elkaar verstrengeld.
Om tegen etenstijd weer in de benen te komen om weer opnieuw te gaan spelen. Heerlijke poezenbeesten. Echt een geweldig stel. Ik hoop echt dat ze samen geplaatst gaan worden, want het zou zo sneu zijn als ze uit elkaar gehaald zouden worden.

Dit stel gaf ons toch veel plezier na het verdriet van Bas, Sem en Sammie. De meiden hebben het gelukkig een plaatsje kunnen geven.......ze hebben het bijna dagelijks wel over de 3 babies, maar ze zien gelukkig ook dat ondanks dat Jelle ook is overleden, we toch eigenlijk ook katjes hebben gered en een goeie basis hebben kunnen geven. JoJo en Zara hebben we voor de dood weggehaald. Cila en Tiésto en Droppie waren van hun angsten af en zijn heel sociaal geworden en nu dus ook Pluis en Muis...zo bang als ze waren....zo vreselijk aanhankelijk ze nu zijn.

Ik zie er tegen op als dit duo terug zal moeten, maar het is gewoon erg fijn te weten dat we mee hebben kunnen helpen al die katjes een fijn leven te geven!! En daar doen we het voor!

Bas, Sem en Sammie

UPDATE  17.12 uur

Na dit blog wilde ik Sem gaan voeden.....maar hij wilde niet drinken. Foute boel.
Ik heb hem in een handdoek gewikkeld en een tijdje mee op schoot gezeten.......maar hij sufte steeds weg. Daarnet is ook Sem overleden.

Dag lieve Bas, Sem en Sammie......doe Jelle de groetjes. Veel plezier saampjes daar achter de Regenboogbrug.

Vorige week dinsdag hebben Majken, Silje, Mirna en ik de poezen Tiésto, Droppie en Cila terug gebracht naar het asiel. Droppie zou woensdag naar haar nieuwe thuis gaan in Groningen, Tiësto was van zijn bangigheid af en genoeg gesocialiseerd om ook een plaats te krijgen. Cila hetzelfde, maar ze had erg last van wormen en zou daar in de ziekenboeg zorg krijgen. Pluis en Muis, de 2 rood/witte gebroeders gingen ook mee voor chippen en Muis had dezelfde klachten als Cila....hij sukkelde in....was niet meer blij, speelde niet meer......Na de hele bubs van ontwormen, chippen en een check gingen Muis en Pluis weer in de draagmand, want ze gingen weer mee terug tot ze minimaal 8 weken zouden zijn. Na de ontwormingskuur, scheten ze verschrikkelijk van zich af....sorry voor mijn woordkeus....maar het is nu eenmaal een klinkklaar feit.....het was geen poepen meer....maar echt schijten. Het stonk verschrikkelijk....het was vieze diarree.....en heel veel. Hans had verse hart meegenomen van zijn werk en daar kregen beide wat van......helemaal gek waren ze erop, werden fel, aggressief en vraten als wolven! En zowaar........de volgende dag knapte Muis op.....kreeg weer belangstelling voor Pluis en zijn omgeving. En een dag later raasde hij weer door de kamer! We hadden het gered met hem!! Yesssssssss!  Cila deed het in de ziekenboeg heel erg goed. Zij was na de ontworming op Gourmet blikvoer gezet en ook zij krabbelde op en kan nu geplaatst worden! Super!

Natuurlijk gingen we dinsdag niet met alleen Pluis en Muis naar huis. We kregen nog een draagmand mee......met daarin 3 ienieminie poesjes. Kleine kater-broertjes, afkomstig van een boerderij. Zonder mama, want die kregen ze niet te pakken, verwildert als ze was. Deze 3 kleine broertjes werden liefdevol omarmt door onze 3 meiden. De poesjes waren ongeveer 3 weken oud....vervuilt....moederloos. ik zou moeten voeden met een flesje, elke 3 uur. Ze zagen er wel gezond en goed doorvoedt uit............

Majken adopteerde het zwart/grijze poesje. Een schitterend katje. Het zwart was echt gitzwart! In-en in zwart. De oortjes waren afgezet met creme-kleurige haartjes. De donkerblauwe oogjes keken kriegel rond.........Hij zou Bas heetten.....

Silje adopteerde Sem, een rood katje met een mooie donkeronranje tekening. Een fel meneertje....die luid mauwend aan zijn flesje lurkte.....en het ook nog vasthield met zijn voorpootjes.

Mirna adopteerde Sammie. Ook een rood katertje, maar deze was lichter gekleurd en had witte randjes om de oogjes. Hij was de eerste die direct aan de fles lurkte alsof hij nooit anders had gedaan.

Het ging goed met de kittens. Ze plasten netjes na iedere voeding. De 2e dag kwam ook eindelijk de ontlasting. Blije mails naar het asiel dat het supergoed ging.
Ze groeiden als kool, hobbelden al wat door de kamer, begonnen voorzichtig te wassen.....kortom....het ging perfect.

Tot zondagavond. Bas wilde niet eten.............Helemaal fout natuurlijk als je zo klein bent. Hij had gespuugd, had diarree.....was futloos.
Gisteren wilde hij nog niet eten. Zijn bolle buikje was weg.........hij poepte slijm. Ik had het asiel gebeld en verteld hoe het er voor stond met Bas. Het leek op Kattenziekte....dus veel hoop was er niet...........ik zou mijn best blijven doen om er melk in te krijgen...maar ik moest op het ergste rekenen. Tegen 15.00 heb ik hem gevoerd...maar hij wilde niet....vocht er ook niet tegen en heb hem toen maar in zijn bekje gedruppeld zodat ie toch wat binnen had. Ik heb hem schoon gewassen met warm water, want hij was helemaal vervuilt door de diarree en de spuug. Voorzichtig weer droog gewreven met een zachte handdoek en toen weer terug gelegd in de bench. Ik heb de kinderen ingelicht en ze waren heel verdrietig. Tegen 17.32 haalde Majken hem uit de bench.....en toen was ie al heel ver weg. Majken schrok daarvan. En begon verdrietig te huilen. Ik heb Bas in een handdoek gewikkeld en zachtjes geaaid.....langzaam gleed hij weg over de Regenboogbrug.......

Majken was zo verdrietig. Ik heb met haar gepraat....en uitgelegd dat Bas zo erg ziek was dat het gewoon niet meer kon. We hebben samen een doosje gezocht. De kinderen hebben tekeningen gemaakt en toen Mirna weer thuis was hebben we allemaal samen Bas begraven onder de klimhortensia. Alle 3 de meiden hebben een mooi hortensiabloem afgeknipt en bovenop het grafje gelegd.....we hebben Bas verteld dat ie de groeten moest doen aan Jelle...en lekker moest gaan spelen samen met hem.......ze hebben nog even gehuild..........

Maar gelukkig dat kinderen zo flexible zijn..daarna gingen ze spelen. Ze waren er nog wel mee bezig. Steeds kwam er 1 bij me...en begon over Bas....om daarna weer te gaan spelen. Toen de kinderen op bed lagen was het tijd voor weer een voeding........en je raad het al...........weer was er 1 poesje die niet wilde eten.....Sammie. Sem schrokte gelukkig zijn flesje leeg......
Nu Sammie in een handdoek gewikkeld en nog es geprobeerd. Maar ook nu was het dwangmatig druppelen. Hij sufte weg in de warme handdoek in mijn handen. Hij spon....heel hard....hij genoot nog zo van de warmte.
Ineens worstelde hij zich los...ik zette Sammie voorzichtig op de grond en hij spuugde al het eten er weer uit. Weer in de handdoek gewikkeld en zo heb ik nog een uur met Sammie gezeten. Je zag hem wegzakken....
Tegen 12 uur toch maar in de bench gelegd bij zijn broertje.......en afscheid genomen. Majken en Mirna waren nog wakker (!) en voorzichtig hebben we uitgelegd wat er met Sammie aan de hand was. Gelukkig was de schok niet zo hard....ik heb nog een kwartier met de meiden gepraat, Hans ging och nog een keertje kijken...maar nog steeds leefde Sammie.

Vanmorgen toen Hans om half 6 beneden kwam was ook Sammie overleden.

Nu is er alleen nog Sem. Gelukkig schrokte hij zijn flesje leeg vanmorgen. Op dit moment lijkt het goed te gaan. Maar ik heb het asiel gesproken en ook zij zeiden dat Sem het waarschijnlijk ook niet gaat redden. Maar dat dachten we zelf ook al. Ik blijf hem voeden en vertroetelen.....hij spint lekker......maar ik vrees het ergste.

Ik blijf mijn best doen.....ik hoop stiekumpjes toch dat Sem het wel gaat redden...al zegt mijn verstand anders. Ik blijf nog ffies flesjes maken....plasjes opwekken door masseren en poezenbilletjes afvegen en wassen.....

Kom op Sem!! Knok nog even met me mee!

Jelle

Vanmorgen kreeg ik een email van het asiel.
Met een verdrietige mededeling....Lieve kleine Jelle is vanmorgen niet meer wakker geworden.
Hij is overleden in zijn slaap. Hij lag heerlijk opgerold als een bolletje...

Dag lieverd.....we hebben maar kort van je mogen genieten.....maar wat waren we gek met je.....

De bende van 3

Ik zou nog ffies een foto maken van Cila, Pluis en Muis. Ze hadden vanmiddag een "lounge"-moment.....

Van links naar rechts....Cila....zoals ze hier ligt "de onschuld zelve". Helemaal alleen gevonden. Een zelfstandige tante.....verschrikkelijk ondeugend, met een geweldige ADHD-mentaliteit. Slank, sterk, stoer. Zoekt altijd ondeugd, speelt met niks.....ofwel...met alles.....wat er ook ligt op de grond, of op de stoel, of op de tafel, of in de vensterbank, of in de krantenbak, of waar dan ook....ze speelt ermee. Kan geweldige zijwaartse sprongen maken, met een kromme kont en een dikke staart. Kan verschrikkelijk ver springen....is geweldig stoer naar Harley en Gijs toe...paradeert rond met een staart zo dik als een plumeau.....

Middenin Pluis.....daarnaast Muis. 2 Broertjes die samen zijn gevonden. Kleine, schriele katertjes......maar met een overlevingsdrang om U tegen te zeggen. Fel op eten.....zo bang als ze waren toen ze hier kwamen, zo klef zijn ze nu......altijd samen slapend......op onderzoek uit. Waar de 1 is.....is de ander. Ze zijn veel kleiner dan stiefzus Cila.....maar Cila heeft heilig respect voor dit duo. Ze zijn al wat voller dan toen ze hier kwamen.....het magere, schriele......verdwijnt langzaam.
Ze zijn ondeugend, dol op de afwasmachine....likken de vieze vorken en borden.....kruipen in elke kast, la.....of waar ze maar een kans zien om in te kruipen.....
Ze waren zindelijk toen ze hier kwamen, maar na 2 dagen poepten en  plasten ze in de kamer. Vreselijk!!! Ik ken dat helemaal niet van katten. We snapten er niets van......uiteindelijk hebben we het kattegrind van het asiel...Foetsie-Bahhh....van die geparfumeerde......vervangen door het grijze klei-grind van de Jumbo....en toen was het weer oké! Nooit hebben ze meer buiten de bak gepoept en geplast! Het zijn gewoon echte kerels.....ze houden niet van geparfumeerde rotzooi....

Bij Jelle is er niet veel vooruitgang. Toen hij bij het asiel terug kwam heeft ie zich helemaal vol gevreten en gedronken. Hij heeft antibiotica gehad. Gisteren heeft ie niks gegeten..........
Ik hoop dat hij snel reageert op de medicijnen...........en dan kan hij weer terug bij zijn stiefbroertjes en zusje........kan hij ook in de afwasmachine klauteren............

Partners in crime

Jonge poesjes zijn leuk.......heel leuk......en heel ondeugend! En Zara en JoJo zijn geen uitzondering. Het gaat heel goed met beide......geweldig ondeugend!! 's Morgens als ik beneden kom staan de dames al rechtop in de bench, want dan willen ze eruit.....ze krijgen dan een ietsiepietsie blikvoer....want dat krijgen onze eigen katten 's morgens ook....dus de dames ook......als ze dat op hebben,overigens in een vloek en een zucht.....is het PLAYTIME!! En dat schrijf ik in hoofdletters want ze gedragen zich ook in hoofdletters! Dan barst er een orkaan van energie los. Rennen, vliegen, springen....achter elkaar aan....over de bank....over de tafel.....onder de stoelen......met kromme staarten en platte oortjes rausen ze door de kamer.....een en al energie en ballorigheid. Onze gordijnen liggen standaard IN de vensterbank, want de wervelwinden doen niets liever als donderjagen met de gordijnen...het is geen kijk...maar het moet maar.....
Ze spelen met alles wat ze tegen komen........touwtjes, balletjes, stokjes.....propjes papier.....en vooral nepmuisjes......eindeloos speelplezier voor 79 cent!!

Van Mijn video's

Vrijdagmorgen gaan Zara en JoJo terug naar het asiel.....JoJo word geplaatst....ze is gereserveerd. Zara gaat ook terug....dat doen we uit zelfbehoud.....*grijns*........want we zijn bang dat we aan Zara blijven hangen.....oftewel....dat we ons teveel hechten aan die kleine eigenwijze donder......en het asiel gaf aan dat er heel veel kittens zaten te wachten voor de kittenopvang. Er zijn een aantal schuwe kittens die socialisatie hard nodig hebben........dus vrijdag ga ik eerst naar de DA met de poezenmadammen en daarna gaan ze naar het asiel waar ze gechipt worden .........dan ga ik weer naar huis met andere kittens....

We zullen beide donderstenen missen.....heel erg. Want het zijn schatjes......maar het moet.....anders is het doel.....moederloze kittens opvangen, verzorgen, voeden en socialiseren niet haalbaar.


Hier een mooi plaatje van "socialiseren"......Enya met Zara.......heldhaftig en stoer......
Met onze eigen katten gaat het ook goed....Zara en JoJo zijn totaal niet onder de indruk van die grote soortgenoten....Zara haalt zelfs de lekkerste stukjes uit Harley's voerbak.....nou ik kan je vertellen dat zelfs Gijs dat niet flikt!! Maar Zara wel.....ze is een rover 1e klas....gromt als een andere kat in de buurt komt van haar lekkernij!
Het zijn echte knuffelkatten....JoJo ligt 's avonds bij mij op de schouder te slapen........na eerst eindeloos neusjes geven, luid spinnen............trappelen met de pootjes......en dan valt ze pardoes in slaap. Zara komt pas als ze echt moe is....en zakt dan neer naast een slapende JoJo om vervolgens luid te gaan spinnen en mij ook ruimschoots van neusjes te voorzien.

Ik zal ze missen.......die donderstenen.....

Gisteren

kwam er een stel kijken naar JoJo. Ze hadden haar gezien op de site van het asiel.
Ze had me opgebeld en ik had haar al gezegd dat zo gauw ze JoJo zou zien, verkocht zou zijn. En ja...dat gebeurde ook. JoJo had net daarvoor haar buikje helemaal rond gegeten....en toen de mensen binnenkwamen zat ze mooi in de bench te kijken en uit te buiken.....
Natuurlijk werd JoJo uitgebreid bewondert en bekeken....er werd geknuffeld......JoJo liet alles gewillig toe....niet wetende dat dit haar nieuwe baasjes misschien worden. Zara liep ondertussen door de kamer op zoek naar ondeugd. JoJo erbij gezet....en daar gingen ze....rollebollend over de grond. Spelend en rennend.

De mensen waren enthousiast....ik ook...het waren aardige mensen, hadden al een poesje van 8 maanden en zochten een speelmaatje voor haar. JoJo zou dan niet buiten komen. Want ze komt dan in een appartement. 27 juli mag ze geplaatst worden. De 20e krijgt ze al haar entingen en een chip. Dan kan ze evt in het asiel blijven voor de plaatsing, of ze mag nog een week mee naar ons. Dat laatste kiezen wij voor....want het zou niet leuk zijn als ze dan ook nog een week in het asiel moet zitten.

Voor Zara heeft nog niemand gereageerd. Volgens de gewicht-tabellen zou ze ongeveer 10 weken zijn. Zara weegt nu ruim 800 gram....en ze is zo lief. Haar oogjes zijn nog niet helemaal beter, maar wel helemaal open. En ze heeft ons voor een grote verrassing gezet. Want dat prachtige poesje heeft goudkleurige ogen! Prachtige ogen! Ze steken fel af in dat donkere koppie. We hebben nog geen foto van haar kunnen maken met open oogjes, want ze knijpt ze snel dicht. Ik vermoed dat de oogjes nog erg gevoelig zijn. Maar we blijven proberen!! Het is zo'n heerlijk stel samen....ze klef....altijd samen slapen, gewoon op een bult in elkaar gerold....of samen in mijn nek.....allebei luid spinnend en neusjes gevend. Ik hoop dat Zara ook een fijn huis krijgt, want ze is echt zeldzaam lief.

Gisteravond heb ik nog een paar foto's kunnen maken met mijn mobiel van JoJo.
Na een uurtje rennen en vliegen zakte JoJo in slaap......

Diep in slaap. Zie je haar bolle buik? Het is net een handgranaat......
Mooi hè??

Collage

Het gaat goed met Zara en JoJo.
De oogjes van Zara zijn bijna genezen...het vlies is nog een beetje rossig en opgezet, maar ze kan
ze bijna helemaal openen. Ze eet haar buikje rond, ze spint, knuffelt, geeft neusjes, speelt, ravot met JoJo, klautert in de rieten stoel, ondekt, slaapt, poept, plast, is zindelijk....kortom....ze doet alles wat een jong poesje doen moet. JoJo is de meest drieste van de 2....een gigantische vreet-majoor.....gromt luid en duidelijk als Zara tegelijk met haar wil eten....speelt verstoppertje...je zoekt je echt een bult....naar dat bolle poeze-beestje....geeft vette neuzen.....knuffelt en rollebolt...met zich zelf door de kamer heen....
Ze zijn totaal niet onder de indruk van Gijs en Harley....gaan gewoon voor hen zitten kijken....terwijl die grote kanjers met grote zwarte ogen neerkijken op dat kleine spul....
Ook van Enya, de herdershond, zijn ze niet onder de indruk. Ze mogen niet op de grond als Enya in de kamer is....alleen op de bank....bij ons...en dat wilde nog wel in het begin....maar de dames willen nu alleen maar ontdekken....en de bank kennen ze nu wel...dus Enya moet soms in haar bench om Zara en JoJo eens flink te laten rasen....waarna ze vervolgens in de stoel in slaap vallen....

Het asiel gaat nu een plaatsje voor ze zoeken.....het zal mij benieuwen hoe lang we nog kunnen genieten van deze heerlijke kittens. Ik hoop dat ze een fijn huisje krijgen...

Zara

Met Zara gaat het volgens mij langzaamaan een beetje beter.
De niesziekte heeft haar flink te pakken. Ze slaapt heel veel....echt heel veel. Haar oogjes doen pijn.
Maar dagelijks zo'n 4 x schoonmaken met lauw water en zalven krijgt toch langzaam resultaat. De oogjes zijn "schoon"....niet zoals het hoort...maar de etterige rommel is weg....'s morgens zitten de oogjes welliswaar dichtgeplakt...maar na schoonmaken en zalven.....kan ze zowaar allebei haar oogjes opendoen. Je ziet dan het vlies wat over de oogjes zit, nog rood en gezwollen...maar daarachter zie je toch echt 2 mooie oogjes....dan kan ze zomaar dingen zien!
Gistermorgen gaf ik JoJo eten in een bakje, ze viel er op aan alsof ze haar hele leventje nog geen eten gehad had....ik liep naar de keuken om de kittenmelk te pakken voor Zara en kwam terug bij de bench......en wat bleek? Zara zat net zo hard te eten als dat JoJo deed! Zomaar...uit zichzelf!
Ik heb nog een bakje met voer gemaakt voor Zara...want JoJo is een heuse kattekop wat eten betreft....ze kan echt grommen als je aan haar bakje komt.......laat staan dat Zara haar koppie in het bakje steekt......
Zara begon vervolgens uit haar eigen bakje te eten.....en ze at flink!! Echt super goed.....zomaar in een keer. Toen heb ik de kittenmelk ook maar in een bakje gegoten......en toen ze haar buikje rond had met eten, ging het halve bakje kittenmelk er ook nog in. Ze had zomaar ineens een rond buikje!!Daarna ging ze zich wassen en viel als een blok in slaap.

'sAvonds hetzelfde......en ze keek zomaar met 2 oogjes toen ik thuis kwam van de 4-daagse....zo mooi!
Ze doet niets liever als bij ons te zijn. Gewoon in je nek liggen.....zoals op dit moment terwijl ik dit blog schrijf. Ze ligt op mijn linkerschouder. Zo nu en dan spinnend.....neusjes geven....ligt ze te dutten. Gisteravond lag ze de hele avond in mijn nek......en later kroop ze op de rugleuning van de bank....stijf  achter me....

Een heuse gezondheidsslaap.....diep weg.....
Gistermorgen heb ik haar een injectie gegeven......best wel een beetje eng....maar het is gelukt......een soort boost tegen niesziekte....
Morgen zal ik weer contact zoeken met de DA....zoals het nu is hoop ik dat de DA haar niet in laat slapen.....hoewel ik niet veel verstand heb van niesziekte denk ik dat ze nu toch heel langzaam opkrabbelt. Heel langzaam.......maar toch....

WORD VERVOLGD

Zara en JoJo update

Met JoJo gaat het goed. Ze groeit als kool, is kogeltje rond en mega-ondeugend.
Ze is vanaf het eerste moment zindelijk. Ze eet zelfstandig blikvoer en brokjes. Haar oogjes staan helder. Ze klimt in de bench omhoog....maakt echte "aanvalsbewegingen"....van die zotte zijwaartse sprongen, speelt, spint en is helemaal zoals een jong poesje zijn moet.
Ik heb een foto gemaakt voor het asiel, zodat ze op de site kan en voor plaatsing in aanmeking komt.

Zara is een ander verhaal.
Ze is ernstig ziek.....ik voed haar met een spuitje....maak haar oogjes 4x per dag schoon en doe er zalf in. Gisteren ben ik weer naar de DA geweest. Ze heeft weer een injectie gehad. Ik heb 2 volle injectiespuitjes meegekregen en daar moet ik haar morgen en maandag een injectie mee geven.
Ze ligt de hele dag stilletjes in de bench. Als ik haar eruit haal kruipt ze direct in mijn nek en gaat daar lekker liggen slapen. Ze spint wel....maar ze is erg ziek. De DA zei dat we het dit weekend nog aanzien. Is het niet verbeterd maandag, wilde hij haar laten inslapen. Het is zo'n lief poesje....zo'n zielig ding.....ik hoop dat ze het gaat redden, dat ik haar er door heen kan slepen. Duimen jullie voor me?? 

Zara & JoJo

Vanmiddag om half 1 belde het dierenasiel.
Er waren 2 kittens....uit verschillende nesten. Een schildpad-poesje van ongeveer 8 weken en een tijgerpoesje van ongeveer 4 weken. Het schildpad-poesje....door de kinderen Zara genoemd is gevonden onder een bouwkeet. Helemaal alleen....geen moeder te bekennen.....
Het tijgertje is gevonden in een schutting, tussen de planken. Ze lag tussen 2 dode poesjes. Ze was ijskoud en slap. De mevrouw die haar vond in de tuin was er net op tijd bij. In het asiel dronk het poesje, JoJo genoemd door de kinderen, gelijk 3 spuitjes melk. Ze hebben haar in een handdoek gerold met een warmwater flesje....en ze kwam langzaam bij.
Beide poesjes hebben de niesziekte. De oogjes van Zara zitten helemaal dicht door de drek, heel zielig. maar ze is actief, aanhalig en spint heel luid. JoJo heeft daarnet weer 2 spuitjes kittenmelk gehad. En ze begon door de bench te wandelen.
Om half 2 kwam het asiel de kittens brengen. Incl bench, kattebakje, voer, kattebakkorrels, medicijnen,blikvoer. Nu staan ze in de kamer. Ik heb ze bij elkaar gezet. Zara begon gelijk met de staart van JoJo te spelen. We hebben de waarschuwing gehad van het asiel, dat JoJo het heel misschien niet overleefd, maar als ik zag hoe gretig ze at en hoe nieuwsgierig ze is, lijkt me dat dat wel goed komt.
De meiden vinden het helemaal geweldig. Ik ook trouwens....het zijn zulke kleine hummels....en helemaal alleen....
Ik heb een paar foto's gemaakt...

Majken met JoJo

Silje met JoJo

JoJo

Als je goed kijkt zie je achter JoJo Zara zitten. Ze heeft erg last van haar oogjes.
1 zit helemaal dicht, de ander is het vlies helemaal rood en ontstoken. Ik heb vanavond
met een beetje babyolie de oogjes schoon gemaakt. De ander is nu een heel klein beetje open.
Gijs en Harley vinden het allemaal maar heel raar....maar ze zijn ook erg nieuwsgierig...

Word vervolgd

Vol verwachting

klopt ons hart.

Want vanmorgen heb ik ons opgegeven als gastgezin ......nu niet voor een mamanijn met kindjes......maar gastgezin voor jonge poesjes!
Ik heb een aantal keren een nest met jonge konijnen mogen socialiseren en verzorgen. En dat is hartstikke leuk om te doen. Ook de kinderen vonden dat altijd geweldig. Er was altijd wel een verdrietig moment als de konijntjes weer wegmoesten, maar toch, als dan later de foto's binnenkwamen van de nieuwe baasjes....waren de kinderen toch ook weer blij....want dat was toch maar "HUN" nijn wat goed terecht gekomen is!

Waar ik nu woon is geen ruimte voor een nest met konijnen....want die hebben toch best veel uitloopruimte nodig. Ook had ik het laatste jaar mijn kop er niet echt naar staan om me bezig te houden met dat jonge grut.....had mijn handen vol genoeg aan mijn eigen.

Toch begon het de laatste tijd weer te kriebelen.....de rust is weer gekeerd....plek voor konijntjes heb ik nog steeds niet......maar een paar jonge poesjes, die kunnen er wel bij....

Ik zag in een plaatselijk krantje de oproep om gastgezinnen.....voor jonge kittens.....heb een mail gestuurd met de vraag wat de eisen zijn en de verwachtingen.....wat we ons moesten voorstellen bij kittenopvang. Ik kreeg een uitgebreide mail terug......

Ik zou de kittens moeten ophalen bij het dierenasiel hier in de buurt...ik kreeg een kattebak, voer, poedermelk, kattebakkorrels mee....en bij eventuele dierenarts, zou ik naar hun DA kunnen en dan was het gratis! na 8 weken worden de poesjes dan geënt en konden ze vanuit hier....of het dierenasiel geplaatst worden.

We hebben hier nog even overlegt.....en toen heb ik het asiel opgebeld en me opgegeven als opvangadres. We staan 3e op de lijst. Ze adviseerden een nestje zonder moeder....want de moederpoes zou haar kleintjes dermate verdedigen tegenover onze eigen katten, dat er kans was dat deze 2 gecastreerde heren op de loop gingen. Tsja, das niet de bedoeling....dus een nestje zonder mama poes. Het kan zijn dat we morgen nog gebeld worden....of over 3 weken....dat lag eraan wat de dierenambulance tegen kwam....

De kinderen waren dolenthousiast. En ze hopen dat het asiel snel belt.....en tsja...ik ook eigenlijk. We weten niet wat of hoeveel we krijgen.....hoe oud......of ze met de fles groot gebracht moeten worden......we vinden het wel spannend in elk geval....
En zeg nou zelf.....jonge poesjes zijn altijd leuk.....en zo kunnen we die gedumpte beessies toch een beter leven geven....en socialiseren voor hun 9 verdere kattenleventjes....

WORD VERVOLGD